
حسین قریبگرکانی* لایحه بودجه 1405 را باید نه صرفا به عنوان یک سند دخلوخرج سالانه، بلکه به مثابه بیانیه سیاستی دولت در یکی از حساسترین مقاطع اقتصاد ایران خواند؛ مقطعی که همزمان با تداوم تورم بالا، فرسایش سرمایه اجتماعی، افت نرخ سرمایهگذاری و شتاب تحولات فناورانه در جهان همراه شده است